Światło żyrandola wydało się zbyt jasne, gdy mama uśmiechnęła się i powiedziała: „To nasza córka – zarabia na życie sprzątaniem domów”. Tata nawet nie mrugnął. „Zrezygnowaliśmy z niej”. Wymusiłam śmiech, ściskając szklankę tak mocno, że aż piekły mnie kostki. Wtedy matka pana młodego nachyliła się bliżej, mrużąc oczy, jakby znalazła ducha. „Czekaj… jesteś tą kobietą, która…” Urwała. Widelce zamarły w powietrzu. Uśmiech mojej matki zbladł – a potem zniknął. I w tej ciszy zdałam sobie sprawę…
Światło żyrandola wydało mi się zbyt jasne, gdy mama uśmiechnęła się i powiedziała: „To nasza córka – zarabia na życie…